eg vett eg bare har skreve på engelsk, men i dag blir dt på norsk....

musikk betyr masse for meg... musikken kan endre på humøre mitt der og då, tekstene og ordene som dukke opp i sangen kan få meg te å tenke på någe som har skjedd eller någe som holde på å skje, mine tanker og følelser kan eg sammenligne me enkelte ord eller tekster i sangene... dt e litt skummelt men og dt beste som fins for meg, musikk konne eg ha låge ein heile dag å hørt på. bare meg å musikken, ingenting aent som forstyrre rundt meg. kanskje ikkje så rart at eg har dt sånn, sikkert ganske mange andre som har dt sånn.

hadde eg kont så hadde eg brukt musikk for å uttrykke meg følelsesmessig og ikkje me ord der og då, eg lige å bruka ord når eg uttrykke meg men dt e ikkje muntligt, då snakke eg om bokstaver, hvis eg e ein plass så klare ikkje eg å holde meg unna ein penn og et papir, eg begynne å skriva ka eg føle og vil ha ut, eg klare ikkje å få dt ut me ord, dt e eg ikkje så flink te, kanskje dt e meg dt e någe gale me eller så har dt skjedd någe når eg va liten som har gjort meg så stum...

akkurat nå hvis någen spør kossen dt går så kan eg egentlig ikkje svara på dt... eg vett ikkje kossen dt går fordi eg ikkje har kontroll på ka som skjer me live mitt akkurat nå.. dt skjer sikkert ikkje bare me meg, dt kan skje me mange andre og tippe eg så dt e nok ikkje bare ''meg'' dette går ut over. eg e ein sånnein som glemme fort, eg huske ikkje så møye fra når eg va liten, eg har bare någen få minner om min barndom, hvis någen spør kossen eg va når eg va liten så får eg jernteppe, eg kan egentlig ikkje svara, dt blir vanskelig for meg å begynna å forklara...

hmm, bla bla, her sitte eg å snakke om mine problemer... eg lige dt ikkje, men samtidig så føle eg ein lettelse når eg gjør dt. dt hjelpe på humøre men bare litt.
eg e født i løven og der står dt at eg e ein person som lige oppmerksomhet og at eg kreve dt og vil ver midtpunktet i vennegjengen og blandt alle rundt meg... eg e veldig sta og e bestemt på ka eg vil og at eg vil bli behandla som ein konge... dyrenes konge, men e eg ein sånn person?
eg meine ikkje eg e dt.. men eg har så mange ganger lyst te å ver i midtpunktet, kem har ikkje lyst te dt av og te... eg har de beste vennene eg kan få nå og eg e glad i de og eg håpe de e glad i meg og :P ^^,
men eg har litt problemer me å få nye venner, eg blir kjent me mange ganske fort, men... eg vett liksom ikkje ka eg ska sei når eg e me nue personer.. akkurat som om eg har sosiale problemer.. någe som eg ikkje tror eg har, men eg e rett og slett ikkje flink me ord, hadde samtalene vært på papir så kanskje eg hadde tatla i flerne timer... ? eg prøve så godt eg kan nå å ver sosiale.
når eg e me andre så prøve eg så godt eg kan me å ver sosiale, men eg e også redd for ka om eg seie någe gale eller gjør någe feil.. eg e samtidig redd for å mista de eg har, de eg nettopp har blitt kjent me.. e redd for å bli aleina, vil ikkje ver dt.. redd